അകലകാലം(കവിത)

 അകലകാലം

പകൽ തേഞ്ഞു തീരവേ അണയുന്ന സൗഹൃദ-
ക്കനലായി മറവിയിൽ മായും പ്രതീക്ഷകൾ
വിടചൊല്ലിയകലുന്ന കാലം;

അകലുവാൻ മാത്രമോർമ്മിച്ചു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു-
മിഴയും മഹാമൗനകാലം;

ഒരു സാന്ത്വനത്തിൻ വിരൽ ചൂടുമേൽക്കാതെ
ചെറു പുഞ്ചിരിച്ചൂരു നുകരാതെ ഏകാന്ത തടവിൽ വിങ്ങും വ്രണിത കാലം;

അറിയാൻ, അടുക്കുവാൻ വെമ്പവേ താക്കീതിൻ അറിവായ്, വിലങ്ങായ് വെറുക്കുന്ന പ്രതിരോധമറയായ്
മുടന്തുന്ന കാലം;

മിഴികളിൽ കനിവിന്റെ ആർദ്രനിരില്ലാത്ത  മിഴിവറ്റ കാലം;

മരണവും മരവിപ്പു മാത്രം വിതക്കുന്ന സഹികെട്ട, ഗതികെട്ട കാലം;

ചിരകാലമോർമ്മയിൽ കരുതി ലാളിക്കുമുൾ-
ക്കനവുകൾ പിടിവിട്ടു ചോരുന്ന കാലം;

ഒരു നന്ദി വാക്കിൻ നിറം ചാർത്തി നൽകുവാൻ കരുതി വെച്ചോരാ ക്കടങ്ങൾ നഷ്ടത്തിന്റെ വഴിയിൽ കൊഴിഞ്ഞെന്ന മിഥ്യയിൽ കാൽക്കീഴിൽ ഇഴയുന്ന കാലം;

പരിചയം കാണിച്ചു നീട്ടുന്ന മോഹങ്ങൾ
അണുമുക്തമാക്കുവാൻ വിഷനീരു തേടി നാം മുറിയിലേക്കോടുന്ന കാലം;

ഇണയോടുപോലും മുഖം തിരിച്ചേകാന്ത തടവിൽ വിരൽത്തുമ്പിലിഴയുന്ന കാലം;

ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസമാവാൻ കൊതിച്ചുള്ളിൽ ഉറയും വികാരങ്ങൾ തേങ്ങലായ് തൊണ്ടയിൽ തടയുന്ന വിഭ്രാന്തകാലം;

മരണക്കണക്കുകൾക്കപ്പുറം മറ്റൊന്നു-
മറിയുവാൻ, പറയുവാനില്ലാത്ത, വാക്കുകൾ വറുതിയിൽ മരിക്കുന്ന നെറികെട്ട കാലം;

മരണം മണക്കുന്ന ചുടുവാർത്ത ഉമ്മറ-
പ്പടിയിൽ പതിച്ചീ പ്രഭാതം മുടിക്കുന്ന ദുരിതകാലം

വിലകെട്ട വിപണി വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിത്യവും പടികടന്നെത്തുന്നതും നോക്കി അകലേക്ക് മിഴിനട്ടിരിക്കുന്ന വിരസകാലം;

മറവിയിൽ മാഞ്ഞ മോഹങ്ങളെ നെഞ്ചോടു കൊതിയോടെ ചേർത്തു പുൽകീടുന്ന കാലമൊന്നകലെയുണ്ടെന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു നാൾക്കുനാൾ വെറുതെ മോഹിച്ചുപോം അകലകാലം.