(അ)ശാന്തിതീരസ്മരണകൾ

തപ്തജന്മച്ചിതാഭസ്മമേന്തി ഞാൻ

നിൽപിതാ ശാന്തിതീരത്തലക്ഷ്യനായ്  

അൽപ നേരമിരിക്കട്ടെ ഞാനീയ-

നൽപ്പ ദുഃഖസ്മൃതീ തീരവീഥിയിൽ

ജന്മദാതാവിനാന്ത്യാവശിഷ്ടം നി-

മഞ്ജനം ചെയ്തു ധന്യനായ് നിൽക്കവേ

മുന്നിലീ നിളാത്മാവിൻ ദുരവസ്ഥ

കണ്ടു നൊന്തുപോവുന്നൂ കരൾത്തടം.

സ്വാർത്ഥമോഹങ്ങളൂറ്റിക്കറന്നൊരീ

നീർത്തടം കാൺകെയോർത്തുപോകുന്നുഞാൻ

പ്രാക്തന പ്രൗഢിയാർന്ന നിളാനദീ-

തീർത്ഥ സമ്പന്ന യൗവ്വനസ്സൗഭഗം.

ദൂരെ വിണ്ണിൻറെ നീലനാട്ടിൽനിന്നു

പാറിവന്നു പതിച്ച മേലാടപോൽ

നൂറുനാട്ടിന്നു പുണ്യമായ് ഭാരതീ

യാറൊഴുകീ അനന്ത ഗംഭീരയായ്

[തോർത്തുമുണ്ടിൽ പരൽമീൻ പിടിച്ചതും

ആർത്തുനീന്തി ത്തുടിച്ചു മദിച്ചതും

നേർത്തൊരാതിരാ രാവിൽ പരസ്പരം

ചേർത്തു കെട്ടിപ്പുണർന്നുമ്മവെച്ചതും

തീക്ഷ്ണ യവ്വനാസ്‌തിത്വ വ്യഥകളിൽ 

മൂർത്തസാന്നിദ്ധ്യമായിവൾ ഉള്ളിൻറെ

നീറ്റ ലൂതി തണുപ്പിച്ചതും ഇന്നു-

മോർത്തു നൊമ്പരം കൊള്ളുന്നു മാനസം.]

താളമിട്ടീ മുളംകാടിലച്ചാർത്തു

പീലികൊണ്ടതിൽ ചിത്രം ചമച്ചതും,

ഓള മർമ്മരം കേൾക്കാൻ മരങ്ങളീ

മാറിലേക്ക് ചെവിയോർത്തണഞ്ഞതും,

ആർത്തവാലസ്യ ഭാവത്തിലും ജല-

ദ്ധൂർത്ത ഗർഭസ്ഥ രൂപത്തിലും നിറ-

ഞ്ഞാർത്തലച്ചു കുതിച്ച കാലം കണ്ട-

തോർത്തു നിർവൃതിക്കൊൾക ഗത്യന്തരം.

കാടകത്തിൻ സുഗന്ധവും ഔഷധ-

ച്ചൂരുമേന്തിയീ ത്താഴ്വാര ജീവിതം

ക്ഷീരമൂട്ടി പ്പൊലിപ്പിച്ചു സംസ്കാര

ബീജവാപം നടത്തീ നിളാനദി.

ആര്യഗോത്ര സ്മൃതികളും വേദാന്ത-

സാരസർവ്വസ്വ മാമാങ്ക ഘോഷവും

പൂർവ്വ സൂരികൾ ധ്യാന യോഗങ്ങളാ 

ലാവഹിച്ച പരബ്രഹ്മ സത്യവും

ജാതിഭേദം മറന്നു പന്ത്രണ്ടുപേർ

താതവര്യന്നു ശ്രാദ്ധമർപ്പിച്ചതും

ആ തിലോദകം സ്വീകരിച്ചീനിളാ-

തീരമന്നേറെ ധന്യമായ്ത്തീർന്നതും

രാഗവിസ്താര സായന്തനങ്ങളും

താളവിസ്മയം തീർത്ത പൂരങ്ങളും

ചോടുറപ്പിച്ചരങ്ങിൽ കനം വന്ന

കേശഭാരവും വെൺചാമരങ്ങളും 

ചേലിലക്ഷരജ്ജാംബവാൻ കൂട്ടാല

വാണിരുന്ന ചേലക്കരച്ചാത്തുവും

കൂടലൂരിൽ കുരുത്തു കരുത്താർന്ന

സാഹിതീവൃക്ഷ ശീതള ഛായയും

പേരെടുത്തു പറഞ്ഞാലൊടുങ്ങാത്ത

നൂറുനൂറൽഭുതങ്ങൾക്കരങ്ങായൊ-

രീനദീതടം കത്തും ജഡച്ചൂടിൽ 

നീറീനീറി ദഹിക്കുന്നു നിത്യവും.

നീലമേഘം മുഖം നോക്കി ലജ്ജിച്ച

നീലനേത്രങ്ങളിന്നു പാഴ്പ്പുറ്റുകൾ...!

കൊടിപുണ്യം ചുരന്ന വക്ഷസ്‌തടം

പാലുവറ്റിച്ചുളിഞ്ഞ പാഴ്‍ഞെട്ടുകൾ.

തോറ്റുപോയ് ശസ്ത്ര-ശാസ്ത്രങ്ങൾ തത്വങ്ങ-

ളൂറ്റമേറുമധികാര ഗർവ്വങ്ങൾ

പോറ്റി നമ്മെ രക്ഷിച്ച മാതൃത്വത്തെ

നീറ്റിടുന്നന്ത്യനാളിൽ കൃതഘ്നർ നാം.

നീരൊഴുക്കില്ല നീരാട്ടുമില്ലിന്നു

ചോരവാർന്നു ഞരമ്പും ക്ഷയിച്ചുപോയ്‌

സാധ്യമല്ലിനിപ്പൂർവ്വപ്പുനർജ്ജനി

ഹാ..! നിളാതർപ്പണത്തിൻ മുഹൂർത്തമായ്

നേരുചൊല്ലിയാല ന്ത്യോപചാരത്തി-

നാരുമില്ലിറ്റു നീരില്ലരക്ഷണം

നേരമില്ലാർക്കുമോരോ തിരക്കിലീ

പേരുപോലും മറന്നു പോം നാളെ നാം.

 

ധൂപപാളിച്ചുരുളുയർന്നീടുന്നു 

ജീവമുക്തയാകുന്നൊരാത്മാവിതാ

നോവുമക്ഷരപ്പൂക്കളമ്മേ നിൻറെ

പാദപത്മത്തി ലർപ്പിച്ചിടട്ടെ ഞാൻ

ഊഴമിട്ടീ പിതൃപ്പിണ്ട ഭാണ്ഡങ്ങൾ

പെറിയെത്തുകീ ശാന്തിതീരത്തു നാം

നീചർ നാം ചെയ്ത പാപ പ്രാശ്ചിത്ത

മായതൊന്നേ കൃതാർത്ഥം നമുക്കിനി.